Nieudany rysunek, pomyłka w zadaniu czy przegrana w grze mogą stać się dla dziecka cenną lekcją. Wiele zależy jednak od reakcji dorosłego. Uwaga wypowiedziana z intencją pomocy nie zawsze przynosi oczekiwany skutek: dziecko może odebrać ją jako ocenę siebie, a nie wskazówkę dotyczącą konkretnego działania.
Gdy słyszy przede wszystkim o tym, co zrobiło źle, może poczuć zawstydzenie i napięcie, a nawet uznać, że zawiodło lub brakuje mu umiejętności. W takich emocjach trudniej skupić się na tym, co poprawić. Jeśli krytyczne uwagi regularnie się powtarzają, rośnie też ryzyko, że zacznie unikać wyzwań i rezygnować z kolejnych prób w obawie przed błędem.
Jak reagować, gdy dziecku coś nie wychodzi?
Warto najpierw opanować własne emocje i zauważyć wysiłek dziecka. Spokojna obecność i zachęta mogą być w tej chwili ważniejsze niż natychmiastowa ocena rezultatu. Na omówienie szczegółów i możliwych zmian przyjdzie czas, gdy opadnie napięcie.
Pomocna informacja nie musi oznaczać rezygnacji ze wskazówek. Zamiast gwałtownie wytykać pomyłkę, dorosły może docenić podjętą próbę, zaproponować inne rozwiązanie na przyszłość i zapewnić o swojej gotowości do pomocy. Taka reakcja sprzyja uczeniu się na błędach, pomaga zachować odwagę i wzmacnia przekonanie, że warto próbować ponownie.
Źródło: Komenda Powiatowa Policji w Działdowie – Portal polskiej Policji